Κατερίνα Μακαβού - Συνέντευξη

Πέρυσι, μετά το τέλος ενός live του Παύλου Παυλίδη στο Passport και αφού είχαμε μείνει λίγοι (και καλοί;) μια κοπέλα ανέβηκε στη σκηνή. Είχε μεσολαβήσει ένα δυνατό και αυτοσχέδιο dj set από τον Κώστα Χουρδάκη (ιδιοκτήτη του χώρου) που είχε προκαλέσει χορευτική έξαρση και αρκετή – καλώς εννοούμενη – κούραση και λαχάνιασμα. Η – άγνωστη στους περισσότερους – κοπέλα πήρε μια κιθάρα και άρχισε να τραγουδάει δικά της τραγούδια. Όσοι βρίσκονταν από κάτω μαγεύτηκαν. Το σκηνικό επαναλήφθηκε στον ίδιο χώρο και φέτος στις αρχές του τρέχοντος μηνός. Μόνο που αυτή τη φορά, στην είσοδο του μαγαζιού και στις αφίσες που την κοσμούσαν, αποκαλυπτόταν το όνομα της – άγνωστης εκείνης της βραδιάς – κοπέλας. Και το όνομα αυτής: Κατερίνα Μακαβού. Καλεσμένος της βραδιάς, ποιος άλλος; Ο Παύλος Παυλίδης. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό. Κατά την προσωπική μου γνώμη, μια ιδιαίτερη τραγουδοποιός που θα μας απασχολήσει στο μέλλον. Αναζητείστε τον δεύτερο προσωπικό της δίσκο, με τίτλο «Άλλη μια ώρα», στο www.katerinamakavou.gr Πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου. Ο δίσκος αυτός στάθηκε αφορμή για μια ιντερνετική συζήτηση με την Κατερίνα, για την οποία και την ευχαριστώ πολύ.

Η τραγουδοποιία στη χώρα μας, για κάποιο(υς) λόγο(υς), εκπροσωπείται περισσότερο από άνδρες δημιουργούς. Λίγες είναι οι γυναίκες δημιουργοί. Εσύ σαν δημιουργός έχεις κάποια εξήγηση για αυτό το γεγονός;

Νομίζω ότι η ανάγκη της δημιουργίας στις γυναίκες φτάνει τα ανώτατα επίπεδα με την μητρότητα. Είναι καλυμμένες με αυτό. Τουλάχιστον οι περισσότερες. Το φαινόμενο που λες όμως το συναντάμε στις περισσότερες μορφές τέχνης ζωγραφική, ποίηση κλπ. Νομίζω ότι η γυναίκα από την φύση της διακατέχεται και από μια μεγαλύτερη ανάγκη για προβολή. Γι’ αυτό  και οι περισσότερες τουλάχιστον στον τομέα της μουσικής ασχολούνται με το τραγούδι και όχι με κάποιο μουσικό όργανο. Το να κάτσεις να γράψεις ένα κομμάτι καλό ή κακό προϋποθέτει ανάγκη για δημιουργία και έκφραση και όχι προβολή.

Θυμάσαι πότε άκουσες για πρώτη φορά ένα τραγούδι σου στο ραδιόφωνο; Ποιο ήταν αυτό και σε ποια συγκυρία; Ακούς ραδιόφωνο σήμερα;

Όταν είχε βγει ο πρώτος δίσκος θυμάμαι να με παίρνει τηλέφωνο η αδερφή μου και να μου λέει: Κατερινάκι ακούω στο ραδιόφωνο την «Πεταλούδα»! Έτσι το άκουσα μέσω τηλεφώνου. Είναι πολύ ωραία στιγμή αυτή η πρώτη φορά που ακούς κάτι δικό σου στον αέρα. Λες, έφυγε από μένα τώρα και ας γίνει ό,τι θέλει.. Η αλήθεια είναι ότι δεν πολύ ακούω ραδιόφωνο, σπάνια, συνήθως θα ακούσω φίλους που κάνουν εκπομπή σε κανένα ιντερνετικό σταθμό. Προτιμάω να ψάχνω καινούργια πραγματάκια στο ίντερνετ, και ευτυχώς υπάρχει πολύ υλικό…

Έχεις κάνει μαθήματα μουσικής ή φωνητικής; Ποιες άλλες σπουδές έχεις κάνει; Έχω σπουδάσει μουσική, θεωρία, αρμονία και φωνητική. Μετά από αυτά παρακολούθησα και σεμινάρια κινησιολογίας και θεατρικής παιδείας. Πιστεύω ότι όλα αυτά έχουν κοινή βάση, το ένα συμπληρώνει το άλλο και εξάλλου πάντα μου άρεσε η πιο θεατρική προσέγγιση μιας συναυλίας, με αρχή, μέση, τέλος.. Δηλαδή παράσταση!

Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση για τη σχέση της τέχνης με το βιοπορισμό. Βιοπορίζεσαι αποκλειστικά από τη μουσική; Η δημιουργία, όταν είναι συνδεδεμένη με το βιοπορισμό, είναι ανεπηρέαστη;

Αυτό τώρα είναι πολύ μεγάλη κουβέντα! Ναι, βιοπορίζομαι από την μουσική τα τελευταία 10 χρόνια, άλλες φορές με μια κάποια άνεση και άλλες με δυσκολία. Έτσι όμως όπως έχουν έρθει τα πράγματα πια είναι σχεδόν ανέφικτο πράγμα ο βιοπορισμός, κυρίως αν επιμένεις να παρουσιάζεις το δικό σου υλικό και έχεις επιλέξει να χτίσεις, σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, το δικό σου «έργο». Φυσικά και η δημιουργία επηρεάζεται όταν έχεις να σκεφτείς πώς θα πληρώσεις τους λογαριασμούς σου. Και εκεί επιλέγεις… Αν σε παίρνει και έχεις καβάτζες κάνεις τέχνη, αλλιώς επιλέγεις τον άλλο δρόμο. Είναι εύκολο όμως να λες, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και που να τρέχεις τώρα ρε αδερφέ.. Εκεί είναι όμως η μαγκιά, να μην έχεις τίποτα απολύτως από πίσω σου και να λες.. Πάμε! Όμως πιστεύω ότι τα δύσκολα περνάνε κάποια στιγμή και  νιώθω ότι όσοι επιμείνουν και βρουν ένα τρόπο να μην τους τσακίσει το τώρα, θα ανταμειφθούν στο μέλλον.

Ποιο «σχήμα» επισκέφτηκες σαν ακροατής τελευταία; Ποια συναυλία δεν θα ξεχάσεις ποτέ και για ποιο λόγο; Σε ποια συναυλία θα ‘θελες να πας και δεν έχει τύχει;

Τελευταία συναυλία που είδα ήταν του Μπάμπη Παπαδόπουλου acoustic set στο 6 dogs. Η συναυλία που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν των Rolling Stones “Bridgesto Babylon” εδώ στην Αθήνα, όπου εγώ πιτσιρικάκι έρχομαι από την Θεσσαλονίκη για να τους δω και στην ουσία να δω  την πρώτη μεγάλη συναυλία μου. Εντάξει δεν είναι και λίγο να ακούς τους Stones live και να σε παίρνουν τα ζουμιά. Νick Cave δεν έχω δει ποτέ και θα ήθελα πολύ. Ευελπιστώ ότι τώρα με τον καινούργιο δίσκο θα μας έρθει ξανά. Παρεμπιπτόντως, είναι δισκάρα.

Με ποιο τραγούδι – ελληνικό ή (και) ξένο – έχεις «κολλήσει» αυτό τον καιρό. Θα το παίξεις σε κάποιο προσεχές live;

Mε το “Meet in the dark” των Dark Dark Dark. Όχι δεν το έβαλα στο πρόγραμμα, αλλά είναι στα πολύ sos για να μπει.

Ποιο είναι το πρώτο μουσικό ερέθισμα που είχες σαν παιδί; Ποιο είναι το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι;

Το τραγούδαγε η μαμά μου και είναι παραδοσιακό ποντιακό. Λέγεται «Χαμέμηλον» και είναι ο πιο όμορφος ήχος που θυμάμαι.

Πως γράφεις τα τραγούδια σου; Πρώτα το στίχο και μετά τη μουσική; Το αντίστροφο ή ταυτόχρονα;

Όλα αυτά μαζί. Κάποιες φορές έρχεται ο στίχος σαν νεράκι πάνω σε κάποια μελωδία που μπορεί να δοκιμάζω, άλλες φορές μόνο η μουσική και άλλες μου έρχονται στιχάκια σε άσχετες στιγμές. Τις περισσότερες φορές με οδηγεί η μουσική στο να φτιάξω ένα τραγούδι, αλλά πολλές είναι και εκείνες οι φορές που μπορεί να διαβάσω κάτι που να μου αρέσει τόσο πολύ και να με κάνει να κάτσω να γράψω. Τα ερεθίσματα υπάρχουν γύρω μας συνεχώς, αρκεί να τα καταγράψουμε και να μην τα αφήσουμε να μας προσπεράσουν.

Τα sites κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter, myspace) έχουν φέρει σημαντικές αλλαγές και στο χώρο της μουσικής. Τα χρησιμοποιείς; Τα διαχειρίζεσαι η ίδια;

Είναι το πιο δυνατό μέσο αυτή τη στιγμή οπότε δεν μπορεί κάποιος να είναι απ’ έξω από αυτό αν θέλει να επικοινωνήσει την δουλειά του. Συνεπώς και τα χρησιμοποιώ και τα διαχειρίζομαι.

Τι είναι αυτό που σε κάνει να θέλεις να κυκλοφορήσεις ένα cd αυτή την εποχή που η διάδοση της μουσικής γίνεται – σχεδόν αποκλειστικά – σε ηλεκτρονική μορφή; Με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι θα κυκλοφορεί και θα διαδίδεται η μουσική στο μέλλον;

Το χειροπιαστό του πράγματος πάντα έχει μία γοητεία. Ειδικά αν ανήκεις και σε μια γενιά που μεγάλωσες με cd και ακόμα παλιότερα με δίσκους. Το να πουλάς τον δίσκο σου διαδικτυακά είναι πια πολύ διαδεδομένο και είναι ο τρόπος που μελλοντικά θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο, εξάλλου και εγώ στην δεύτερη δουλειά μου που κυκλοφόρησε, αυτό έκανα. Η ιντερνετική πώληση μπορεί να σου λύσει πολλά προβλήματα διαφόρων μεσαζόντων, είσαι κύριος του εαυτού σου και επιπλέον νιώθεις  την δυναμική μιας πιο ευρείας επικοινωνίας της δουλειάς σου. Αλλά αν είχα τη δυνατότητα, θα έκανα και κοπή... Έτσι για να υπάρχει στο ραφάκι!

Πηγή: http://musicspins.blogspot.gr/2013/03/blog-post_22.html

Μοντέρνοι Ρυθμοί. Έτος 1965

Οι "ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ" ήταν  το περιοδικό των teenager του '60.

Εξ' ολοκλήρου ασπρόμαυρο (εκτός απ΄ το εξώφυλλο), περιλάμβανε όλα τα ξένα μουσικά νέα με αναφορές τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο ραδιόφωνο.

Από τους βασικούς συνεργάτες ήταν ο Μαστοράκης.

Σε κάθε τεύχος, αφιέρωναν (μάλλον στον αναγνώστη που το ζητούσε) στίχους τραγουδιών, κατά κύριο λόγο ξένων, γραμμένους σε άπταιστα... γκρήκλις, γκρήκφρενς    κ.λ.π.

Ήταν φαίνεται "μαγκιά" την εποχή εκείνη να μιλάς μισά αγγλικά - μισά ελληνικά (κάτι που διακρίνεται έντονα και στις ελληνικές ταινίες της εποχής) και, έτσι, κάθε κείμενο ήταν διανθισμένο με ξένες λέξεις. Όσο για την ορθογραφία τους, να μην το σχολιάσω... περισπωμένες, δασείες, διπλά γράμματα και τραβηγμένα σύμφωνα χρησιμοποιούνταν κατά κόρον προκειμένου να αποδώσουν καλύτερα ηχητικά την ξένη λέξη.

Το τεύχος 32 του 1965 που παρουσιάζουμε είναι αφιερωμένο στους "Φόρμιγξ"

Το μουσικό Συγκρότημα των "Φόρμιγξ" ήταν από τα πρώτα και δημοφιλέστερα Συγκροτήματα της τότε Ελληνικής ροκ Σκηνής, το «γενεσιουργό αίτιο» σχηματισμού όλων των υπολοίπων... Δημιουργήθηκε το 1964 και διαλύθηκε στο ζενίθ της δημοτικότητάς του (τέλη 1966).

Συμμετείχαν: Β. Παπαθανασίου, Ευ. Διαλετής, Β. Μπακόπουλος, Σ. Αρνής, Τ. Παπασταμάτης και Κώστας Σκόκος. Το 1976 κυκλοφόρησε ομώνυμος LP δίσκος. Ακούγονται επίσης στους μεταγενέστερους δίσκους (LP/CD): «Τα πρώτα Ελλ. Συγκροτήματα» (1980), «Λεωφορείον η Μελωδία» (1991).

Πηγή: gekollias.blogspot.com

Γυμνά Καλώδια - Παρουσίαση Συγκροτήματος

Τα Γυμνά Καλώδια ξεκίνησαν την πορεία τους στον χώρο του Ελληνικού Ροκ ηχογραφώντας και κυκλοφορώντας τον πρώτο τους δίσκο τον Ιούνιο του 2005, με τίτλο ομώνυμο του συγκροτήματος (Live Records). Η πρώτη τους συναυλία γίνεται στην ιστορική σκηνή ‘στον Αέρα’ στην Πετρούπολη και κατόπιν πραγματοποιούν πολλές συναυλίες στην Αθήνα. Σταθμό αποτελεί η συναυλία με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Μενίδι, όπου χειροκροτήθηκαν από χιλιάδες κόσμο. Ταυτόχρονα τα τραγούδια τους παίζονται από διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς και rock clubs, και το τραγούδι ‘Θέλω’ είναι εκείνο που ξεχωρίζει, το οποίο γυρίζουν και video clip.

Πριν το καλοκαίρι του 2006 ηχογραφούν το δεύτερο album με τίτλο ‘Η Νεράιδα της Απελπισίας’ (Live Records). Ξεκινούν το καλοκαίρι με μια σημαντική συναυλία στο Θέατρο Πέτρας (Πετρούπολη) και αμέσως κάνουν video clip το ομώνυμο τραγούδι του καινούριου δίσκου. Το χειμώνα επισκέπτονται για πρώτη φορά την Θεσσαλονίκη παίζοντας στο Club Υδρόγειος και επιστρέφουν στην Αθήνα για την παρουσίαση του δίσκου στο Club Underworld των Εξαρχείων. Κατόπιν ακολουθούν πολλές συναυλίες  σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Λάρισα, Βόλος, Πάτρα, Πρέβεζα, Αλεξανδρούπολη, Καλαμπάκα, Χαλκίδα κ.α.) και πολλά live στην Αθήνα.

Σταθμός αποτελεί η μεγάλη συναυλία για την Πάρνηθα (13.07.2007) στην Πλατεία Συντάγματος όπου έπαιξαν με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες (Λ. Μαχαιρίτσας, Θ. Μικρούτσικος, Φ. Δεληβοριάς, Χ. Θηβαίος, Σ. Μάλαμας, Μ. Μητσιάς, Μ. Πασχαλίδης, Ο. Περίδης, Σπυριδούλα, Δ. Τσακνής, Ε. Τσαλιγοπούλου, Μ. Φάμελλος κ.α.) παρουσιάζοντας το τραγούδι ‘Ό, τι καίγεται’ το οποίο παρουσιάστηκε από όλα σχεδόν τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για το επόμενο album.

Τον Δεκέμβρη του 2007 κυκλοφορούν το τρίτο κατά σειρά album με τίτλο ‘Μια Ζωή Σε Μια Στιγμή’ το οποίο και αποφασίζουν να το διανέμουν δωρεάν στις συναυλίες. Το καινούριο album περιέχει δύο πάρα πολύ σημαντικές συνεργασίες: με τον Μάνο Ξυδούς (Πυξ Λαξ) σε ντουέτο στο τραγούδι ‘Μέσα στη νύχτα μου’ και με την Τάνια Κικίδη (Β. Παπακωνσταντίνου) σε ντουέτο στο τραγούδι ‘Δάκρυα στο χώμα’. Η παρουσίαση γίνεται στο club Κύτταρο. 

Το 2008, το τραγούδι ‘Δάκρυα στο χώμα’ γνωρίζει επιτυχία και γίνεται αγαπημένο πολλών ραδιοφωνικών σταθμών και clubs της Ελλάδας και την Κύπρου. Επίσης περιλαμβάνεται στην συλλογή του ραδιοφωνικού σταθμού Atlantis 105.2FM. Επιτυχία γνωρίζουν και τα τραγούδια ‘Οι ποιήτριες της γης’, ‘Μέσα στη νύχτα μου’ και ‘Ότι καίγεται’. Άμεσα πραγματοποιούν πάρα πολλές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και συμμετέχουν σε συναυλίες οικολογικού, πολιτιστικού και φιλανθρωπικού χαρακτήρα (Τεχνόπολις Youth Festival, Dramaica Festival, Rocking Under the Rocks, Musicwave festival, Citizens for Africa, κ.α.). 

Το 2009 τους βρίσκει εξίσου ενεργούς με συναυλίες, αλλά και παρουσίαση της δισκογραφίας τους στο τηλεοπτικό κανάλι MAD. Μετά τις συναυλίες του καλοκαιριού υπογράφουν με την Friends Music Factory και κυκλοφορούν τον Ιανουάριο του 2010 το τέταρτο CD τους με τίτλο ‘Οι μικροί μας ήρωες’, από το οποίο ξεχωρίζουν το "Γλυκά, Ψυχρά κι Ωραία", το ομώνυμο (σε στίχους Friends και μουσική Γ. Αλκαίου) και το "Όλα φεύγουν", το οποίο γυρίζουν video clip.

Το Νοέμβρη του 2010 κυκλοφορούν το τραγούδι "Εδώ Πολυτεχνείο", σε δωρεάν διάθεση, από τον ιστοχώρο τους. Το τραγούδι, αναφερόμενο στην επέτειο του Πολυτεχνείο, αλλά και στην παρούσα κοινωνική κατάσταση της χώρας, αναγνωρίζεται άμεσα από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά blogs.

Τον Νοέμβρη του 2011 κυκλοφορούν το "Άρωμα Φυγής".

Πηγή: http://gimnakalwdia.blogspot.gr/

Χριστίνα Γκόλια: Παρουσίαση Δίσκου "Όνειρα κάνουμε ίδια"

Το να μπορείς να "κάνεις όνειρα" μόνος σου...είναι δύναμη!!!
Το να μπορείς να "κάνεις όνειρα κοινά" με τους άλλους...είναι μαγεία!!!

Η Χριστίνα Γκόλια θα μοιραστεί τα όνειρα και τις μουσικές της εμπειρίες στον χώρο τέχνης "Ενδορφίνη" στις 30 Μαρτίου
σ ένα μουσικό πρόγραμμα γεμάτο "δύναμη" και "μαγεία"...με αφορμή την παρουσίαση του πρώτου προσωπικού της άλμπουμ
με τίτλο "ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΙΔΙΑ".

Η "δύναμη" έρχεται με τους συντελεστές, τους μουσικούς και τους σπέσιαλ καλεσμένους.
Και η "μαγεία" γεννιέται εκεί..μαζί σας...
Αργύρης Λούλατζης: συνθέτης και στιχουργός των τραγουδιών,αντρική φωνή και κιθάρα
Θύμιος Παπαδόπουλος: ενορχηστρωτής των τραγουδιών, σπέσιαλ καλεσμένος στα πνευστά
Γιάννης Νικολετόπουλος: κρουστά
Γιώργος Κονής: πλήκτρα
Χρήστος Πολύδωρος: φυσαρμόνικα και  σαξόφωνο
Διονύσης Τελειόπουλος: μπάσο

Στο πάρτυ που ακολουθεί 
DJ Miss Shy& guest DJ Merlin που θα σας ανεβάσουν με τις μουσικές τους σ ένα after διασκεδαστικό πρόγραμμα.

Πληροφορίες

Που: Ενδορφίνη (Βιργινίας Μπενάκη 7, Μεταξουργείο)

Πότε: Σάββατο 30 Μαρτίου 2013

Ώρα έναρξης: 22.30

Είσοδος ελεύθερη

Περισσότερες Πληροφορίες: 210 – 5200059

Χάρτης:

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

10 Χρόνια Gagarin: Ελληνικόν Ροκ

Το Gagarin 205 θα γιορτάσει στο τέλος του Μαρτίου τα 10 χρόνια λειτουργίας του με πολύ 'Ελληνικό Ροκ'

Οι βόλτες του Άσιμου και των Κροκανθρώπων στο κέντρο της πόλης. Οι πρώιμες Τρύπες και η γνωριμία με το ροκ της Θεσσαλονίκης. Η ώριμη απλότητα των τριών ακόρντων του Βαμβακάρη. Το αλάνθαστο ποπ ένστικτο του Τσιτσάνη. Τα “μπλούζ του πρίγκηπα” Παύλου Σιδηρόπουλου.

Η ιταλική επιρροή στην μουσική του Ιονίου. Η μελοποίηση των μεγάλων ποιητών μέσα από τις δουλειές των Χατζιδάκη, Θεοδωράκη, Μούτση, Μικρούτσικου, Μαρκόπουλου.

Ο Άκης Πάνου και το λαϊκό τραγούδι. Η σουρεαλιστική καθημερινότητα του Δημοσιοϋπαλληλικού Ρετιρέ. Ο μόνιμα αστικός Κωνσταντίνος Βήτα. Η ευαισθησία που έφερε στο μάτσο ροκ ο Παυλίδης. Το πώς ο Σαββόπουλος έδεσε το κοινωνικό με το προσωπικό ορίζοντας το πολιτικό. Η Λένα Πλάτωνος και το αυτοβιογραφικό τραγούδι. Η παράδοση του ελληνικού trash. Το 80s new wave των Αντι και των Χωρίς Περιδέραιο. Η αναγέννηση μέσα απο τα μεγάλα χιπ χοπ συγκροτήματα των 90s. Η χαμένη παιδικότητα της Μαριανίνας Κριεζή και του Λάκη Παπαδόπουλου.

Αυτές είναι κάποιες από τις επιρροές των 15 μουσικών σχημάτων που θα παραστούν στην σκηνή του Gagarin σε αυτό το με ελεύθερη είσοδο αφιέρωμα – δώρο για τα 10 χρόνια τής δραστηριοποίησης του συναυλιακού χώρου. Σύγχρονοι μουσικοί που γνωρίζουν πολύ καλά την παράδοση και παλεύουν να εξελίξουν και να βάλουν την δική τους σφραγίδα στο ελληνικό τραγούδι. Έχοντας διαφορετικές εκκινήσεις και αναφορές ο καθένας μας δίνουν τη δυνατότητα να συνθέσουμε μια πιο πλήρη εικόνα της σύγχρονης κοινωνίας.

Σαν να παρατηρούμε τις σκέψεις των ενοίκων μιας πολυκατοικίας στο κέντρο της Αθήνας.!

ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ

Θάνος Ανεστόπουλος
Μανώλης Αγγελάκης & Τα Θηρία
Λόλεκ
Grain
Ευθύμης Κούρτης

ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ

Ρόδες United
The Boy
άγγελος κυρίου
κτίρια τη νύχτα
Neon

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ

DJ Anarxx
Lost Bodies
Οδος 55
Felizol
Surfer Christ & Γκρίνιες

Προγραμματισμός: Αλέξανδρος Βούλγαρης

Διάρκεια Φεστιβάλ: 27.03-29.03.2013

Είσοδος Ελεύθερη

Gagarin 205, Λιοσίων 205, Αθήνα

Περισσότερες πληροφορίες: Gagarin 205

Πηγή:http://theartfoundation.metamatic.gr/