Μωρά στη Φωτιά - Demo Κασέτα

Έπεσε στα χέρια μου μια κασέτα με Demo κομμάτια απο τα Μωρα στη Φωτιά και δεν μπορούσα να μη την μοιραστώ μαζί σας!

Babylon's burning

I wanna jump in your head

Κωστής Γεωργίου - Βιογραφικό

Ο Κωστής Γεωργίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1956. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. 

Πτυχιούχος της ΑΣΚΤ Αθηνών (Ανωτάτη σχολή καλών τεχνών) στη ζωγραφική-Γλυπτική με δάσκαλους τον Δ. Μυταρά και Δ. Κοκκινίδη. (1982-1986) 

@fter_Maths: Παρουσίαση Συγκροτήματος

Οι @fter_Maths είναι ένα rock/alternative σχήμα απο την Αθήνα. Δημιουργήθηκαν το 2009 , ως studio project της Desy Belu και του Duru (μπασσίστα των Τσοπάνα Rave ,Transistor).
Ηχογράφησαν το πρώτο τους demo ,με τη βοήθεια φίλων μουσικών και επειδή αυτό έτυχε ευνοικών κριτικών, αποφάσισαν να συνεχίσουν ως μπάντα πλέον.

Κατερίνα Γώγου - Αν καμια φορά

Sunny Side Of The Razor : Παρουσίαση Συγκροτήματος

Γνώρισα την Σάννυ Χατζηαργύρη σαν ηθοποιό, όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι. Πριν απο κάποια χρόνια όμως άκουσα το Black Tongue και πραγματικά εντυπωσιάστηκα!

Like Emily - Βιογραφικό

Οι Like Emily σχηματίστηκαν τον Μάιο του 2011 από τον Παναγιώτη Νταβέλο, ιδρυτικό μέλος των Τσοπάνα rave, με συμμετοχές σαν μουσικός και ενορχηστρωτής στους Πυξ λαξ, Όναρ, Λάκης Παπαδόπουλος, Β. Παπακωνσταντίνου, Φίλιππος Πλιάτσικας, Γυμνά Καλώδια, Χάσμα, κ.α, συμπαραγωγός με τον Μάνο Ξυδού στους Ντομένικα και Παζλ και δημιουργός των In_Vox με την Maryanne Rarity στα φωνητικά , γνωστοί από την επιτυχία τους “On the Highway” και συμμετοχή του Andy Bell (Erasure) στο κομμάτι “Will I ever?” καθώς και την

Πέπλα the Band - Βιογραφικό

Δεν αρκεί , Να αλλάξουν όλα μια στιγμή , Δεν μπορεί ,Πρέπει να ζεις τη διαδρομή!

            Το συγκρότημα "Πέπλα" δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2011 , μετά την οριστική διάλυση του προηγούμενου σχήματος Ματωμένα Πέπλα . Ο Τολης Κουστογιαννακοπουλος (τύμπανα) και ο Γιώργος Μπουκλης (μπάσο), πήραν την απόφαση να μην σταματήσουν να ασχολούνται ενεργά με την μουσική και αποφάσισαν να δημιουργήσουν από την αρχή ένα νέο συγκρότημα με διαφορετικό ήχο από αυτό που είχαν μέχρι τότε συνηθίσει , το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο.

Άννα Μπουρμά - Βιογραφικό

         

          Η Άννα Μπουρμά γεννήθηκε στην Αθήνα σπούδασε κλασσικό πιάνο στο ωδείο Ν. Σμύρνης και θεωρητικά της μουσικής.

Το 1998 παίρνει με άριστα το πτυχίο πιάνου το πτυχίο ειδικού αρμονίας , αντίστιξης και φούγκας.

Την πρώτη συμμετοχή σε δίσκο την έκανε 14 ετών στον δίσκο ‘’ΚΗΠΟ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ’’ του Τάκη Μπουρμά τραγουδώντας το ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΟ .

Στην συνεχεία έκανε πολλές συμμετοχές σε δίσκους του Γ.Ζήκα, Μ.Λυδάκη , Ν. Ζούδιαρη και Γ.Νταλαρα.

Έγινε γνωστή μέσα από τραγούδι του Τάκη Μπουρμά ‘’ΤΟ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ’’ και το τραγούδι του Νίκου Ζούδιαρη ‘’ΦΥΣΑΛΙΔΑ’’.

Κάρμα: Παρουσίαση Συγκροτήματος

 Γνώρισα τους ΚΑΡΜΑ μέσα απο την συνεργασία τους με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και απο την πρώτη στιγμή με εντυπωσίασαν. Ένα συγκρότημα (απο τα λίγα στην Ελλάδα) που επιμένει να κρατάει ζωντανό το ελληνικό ροκ, με δυναμικά live, στίχους και μουσική που ξεχωρίζουν, με παραγωγές πολύ προσεγμένες. Το τραγούδι που ερμηνεύουν μαζί με τον Βασίλη ονομάζεται "Ένας θεός με νευρική ανορεξία" και βρίσκεται στον δίσκο τους με τίτλο "Κάρμα" που κυκλοφόρησε το 2009.

Χριστίνα Γκόλια: Νέος Δίσκος "Όνειρα κάνουμε ίδια"

Η Χριστίνα Γκόλια, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελασσόνα Λάρισας.

Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή Βεάκη, ενώ παράλληλα σπούδασε φωνητική και τραγούδι. Η θεατρική της πορεία σηματοδοτείται από πολλές δουλειές, τόσο στο Κλασικό θέατρο, όπως "Άλκηστης" του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου ,"Γράμμα στον Ορέστη" του Ιάκωβου Καμπανέλλη κ.α. αλλά και στο Εναλλακτικό θέατρο - bar theatre.

Κατερίνα Μακαβού - Συνέντευξη

Πέρυσι, μετά το τέλος ενός live του Παύλου Παυλίδη στο Passport και αφού είχαμε μείνει λίγοι (και καλοί;) μια κοπέλα ανέβηκε στη σκηνή. Είχε μεσολαβήσει ένα δυνατό και αυτοσχέδιο dj set από τον Κώστα Χουρδάκη (ιδιοκτήτη του χώρου) που είχε προκαλέσει χορευτική έξαρση και αρκετή – καλώς εννοούμενη – κούραση και λαχάνιασμα. Η – άγνωστη στους περισσότερους – κοπέλα πήρε μια κιθάρα και άρχισε να τραγουδάει δικά της τραγούδια. Όσοι βρίσκονταν από κάτω μαγεύτηκαν. Το σκηνικό επαναλήφθηκε στον ίδιο χώρο και φέτος στις αρχές του τρέχοντος μηνός. Μόνο που αυτή τη φορά, στην είσοδο του μαγαζιού και στις αφίσες που την κοσμούσαν, αποκαλυπτόταν το όνομα της – άγνωστης εκείνης της βραδιάς – κοπέλας. Και το όνομα αυτής: Κατερίνα Μακαβού. Καλεσμένος της βραδιάς, ποιος άλλος; Ο Παύλος Παυλίδης. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό. Κατά την προσωπική μου γνώμη, μια ιδιαίτερη τραγουδοποιός που θα μας απασχολήσει στο μέλλον. Αναζητείστε τον δεύτερο προσωπικό της δίσκο, με τίτλο «Άλλη μια ώρα», στο www.katerinamakavou.gr Πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου. Ο δίσκος αυτός στάθηκε αφορμή για μια ιντερνετική συζήτηση με την Κατερίνα, για την οποία και την ευχαριστώ πολύ.

Η τραγουδοποιία στη χώρα μας, για κάποιο(υς) λόγο(υς), εκπροσωπείται περισσότερο από άνδρες δημιουργούς. Λίγες είναι οι γυναίκες δημιουργοί. Εσύ σαν δημιουργός έχεις κάποια εξήγηση για αυτό το γεγονός;

Νομίζω ότι η ανάγκη της δημιουργίας στις γυναίκες φτάνει τα ανώτατα επίπεδα με την μητρότητα. Είναι καλυμμένες με αυτό. Τουλάχιστον οι περισσότερες. Το φαινόμενο που λες όμως το συναντάμε στις περισσότερες μορφές τέχνης ζωγραφική, ποίηση κλπ. Νομίζω ότι η γυναίκα από την φύση της διακατέχεται και από μια μεγαλύτερη ανάγκη για προβολή. Γι’ αυτό  και οι περισσότερες τουλάχιστον στον τομέα της μουσικής ασχολούνται με το τραγούδι και όχι με κάποιο μουσικό όργανο. Το να κάτσεις να γράψεις ένα κομμάτι καλό ή κακό προϋποθέτει ανάγκη για δημιουργία και έκφραση και όχι προβολή.

Θυμάσαι πότε άκουσες για πρώτη φορά ένα τραγούδι σου στο ραδιόφωνο; Ποιο ήταν αυτό και σε ποια συγκυρία; Ακούς ραδιόφωνο σήμερα;

Όταν είχε βγει ο πρώτος δίσκος θυμάμαι να με παίρνει τηλέφωνο η αδερφή μου και να μου λέει: Κατερινάκι ακούω στο ραδιόφωνο την «Πεταλούδα»! Έτσι το άκουσα μέσω τηλεφώνου. Είναι πολύ ωραία στιγμή αυτή η πρώτη φορά που ακούς κάτι δικό σου στον αέρα. Λες, έφυγε από μένα τώρα και ας γίνει ό,τι θέλει.. Η αλήθεια είναι ότι δεν πολύ ακούω ραδιόφωνο, σπάνια, συνήθως θα ακούσω φίλους που κάνουν εκπομπή σε κανένα ιντερνετικό σταθμό. Προτιμάω να ψάχνω καινούργια πραγματάκια στο ίντερνετ, και ευτυχώς υπάρχει πολύ υλικό…

Έχεις κάνει μαθήματα μουσικής ή φωνητικής; Ποιες άλλες σπουδές έχεις κάνει; Έχω σπουδάσει μουσική, θεωρία, αρμονία και φωνητική. Μετά από αυτά παρακολούθησα και σεμινάρια κινησιολογίας και θεατρικής παιδείας. Πιστεύω ότι όλα αυτά έχουν κοινή βάση, το ένα συμπληρώνει το άλλο και εξάλλου πάντα μου άρεσε η πιο θεατρική προσέγγιση μιας συναυλίας, με αρχή, μέση, τέλος.. Δηλαδή παράσταση!

Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση για τη σχέση της τέχνης με το βιοπορισμό. Βιοπορίζεσαι αποκλειστικά από τη μουσική; Η δημιουργία, όταν είναι συνδεδεμένη με το βιοπορισμό, είναι ανεπηρέαστη;

Αυτό τώρα είναι πολύ μεγάλη κουβέντα! Ναι, βιοπορίζομαι από την μουσική τα τελευταία 10 χρόνια, άλλες φορές με μια κάποια άνεση και άλλες με δυσκολία. Έτσι όμως όπως έχουν έρθει τα πράγματα πια είναι σχεδόν ανέφικτο πράγμα ο βιοπορισμός, κυρίως αν επιμένεις να παρουσιάζεις το δικό σου υλικό και έχεις επιλέξει να χτίσεις, σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, το δικό σου «έργο». Φυσικά και η δημιουργία επηρεάζεται όταν έχεις να σκεφτείς πώς θα πληρώσεις τους λογαριασμούς σου. Και εκεί επιλέγεις… Αν σε παίρνει και έχεις καβάτζες κάνεις τέχνη, αλλιώς επιλέγεις τον άλλο δρόμο. Είναι εύκολο όμως να λες, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και που να τρέχεις τώρα ρε αδερφέ.. Εκεί είναι όμως η μαγκιά, να μην έχεις τίποτα απολύτως από πίσω σου και να λες.. Πάμε! Όμως πιστεύω ότι τα δύσκολα περνάνε κάποια στιγμή και  νιώθω ότι όσοι επιμείνουν και βρουν ένα τρόπο να μην τους τσακίσει το τώρα, θα ανταμειφθούν στο μέλλον.

Ποιο «σχήμα» επισκέφτηκες σαν ακροατής τελευταία; Ποια συναυλία δεν θα ξεχάσεις ποτέ και για ποιο λόγο; Σε ποια συναυλία θα ‘θελες να πας και δεν έχει τύχει;

Τελευταία συναυλία που είδα ήταν του Μπάμπη Παπαδόπουλου acoustic set στο 6 dogs. Η συναυλία που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν των Rolling Stones “Bridgesto Babylon” εδώ στην Αθήνα, όπου εγώ πιτσιρικάκι έρχομαι από την Θεσσαλονίκη για να τους δω και στην ουσία να δω  την πρώτη μεγάλη συναυλία μου. Εντάξει δεν είναι και λίγο να ακούς τους Stones live και να σε παίρνουν τα ζουμιά. Νick Cave δεν έχω δει ποτέ και θα ήθελα πολύ. Ευελπιστώ ότι τώρα με τον καινούργιο δίσκο θα μας έρθει ξανά. Παρεμπιπτόντως, είναι δισκάρα.

Με ποιο τραγούδι – ελληνικό ή (και) ξένο – έχεις «κολλήσει» αυτό τον καιρό. Θα το παίξεις σε κάποιο προσεχές live;

Mε το “Meet in the dark” των Dark Dark Dark. Όχι δεν το έβαλα στο πρόγραμμα, αλλά είναι στα πολύ sos για να μπει.

Ποιο είναι το πρώτο μουσικό ερέθισμα που είχες σαν παιδί; Ποιο είναι το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι;

Το τραγούδαγε η μαμά μου και είναι παραδοσιακό ποντιακό. Λέγεται «Χαμέμηλον» και είναι ο πιο όμορφος ήχος που θυμάμαι.

Πως γράφεις τα τραγούδια σου; Πρώτα το στίχο και μετά τη μουσική; Το αντίστροφο ή ταυτόχρονα;

Όλα αυτά μαζί. Κάποιες φορές έρχεται ο στίχος σαν νεράκι πάνω σε κάποια μελωδία που μπορεί να δοκιμάζω, άλλες φορές μόνο η μουσική και άλλες μου έρχονται στιχάκια σε άσχετες στιγμές. Τις περισσότερες φορές με οδηγεί η μουσική στο να φτιάξω ένα τραγούδι, αλλά πολλές είναι και εκείνες οι φορές που μπορεί να διαβάσω κάτι που να μου αρέσει τόσο πολύ και να με κάνει να κάτσω να γράψω. Τα ερεθίσματα υπάρχουν γύρω μας συνεχώς, αρκεί να τα καταγράψουμε και να μην τα αφήσουμε να μας προσπεράσουν.

Τα sites κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter, myspace) έχουν φέρει σημαντικές αλλαγές και στο χώρο της μουσικής. Τα χρησιμοποιείς; Τα διαχειρίζεσαι η ίδια;

Είναι το πιο δυνατό μέσο αυτή τη στιγμή οπότε δεν μπορεί κάποιος να είναι απ’ έξω από αυτό αν θέλει να επικοινωνήσει την δουλειά του. Συνεπώς και τα χρησιμοποιώ και τα διαχειρίζομαι.

Τι είναι αυτό που σε κάνει να θέλεις να κυκλοφορήσεις ένα cd αυτή την εποχή που η διάδοση της μουσικής γίνεται – σχεδόν αποκλειστικά – σε ηλεκτρονική μορφή; Με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι θα κυκλοφορεί και θα διαδίδεται η μουσική στο μέλλον;

Το χειροπιαστό του πράγματος πάντα έχει μία γοητεία. Ειδικά αν ανήκεις και σε μια γενιά που μεγάλωσες με cd και ακόμα παλιότερα με δίσκους. Το να πουλάς τον δίσκο σου διαδικτυακά είναι πια πολύ διαδεδομένο και είναι ο τρόπος που μελλοντικά θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο, εξάλλου και εγώ στην δεύτερη δουλειά μου που κυκλοφόρησε, αυτό έκανα. Η ιντερνετική πώληση μπορεί να σου λύσει πολλά προβλήματα διαφόρων μεσαζόντων, είσαι κύριος του εαυτού σου και επιπλέον νιώθεις  την δυναμική μιας πιο ευρείας επικοινωνίας της δουλειάς σου. Αλλά αν είχα τη δυνατότητα, θα έκανα και κοπή... Έτσι για να υπάρχει στο ραφάκι!

Πηγή: http://musicspins.blogspot.gr/2013/03/blog-post_22.html

Γυμνά Καλώδια - Παρουσίαση Συγκροτήματος

Τα Γυμνά Καλώδια ξεκίνησαν την πορεία τους στον χώρο του Ελληνικού Ροκ ηχογραφώντας και κυκλοφορώντας τον πρώτο τους δίσκο τον Ιούνιο του 2005, με τίτλο ομώνυμο του συγκροτήματος (Live Records). Η πρώτη τους συναυλία γίνεται στην ιστορική σκηνή ‘στον Αέρα’ στην Πετρούπολη και κατόπιν πραγματοποιούν πολλές συναυλίες στην Αθήνα. Σταθμό αποτελεί η συναυλία με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Μενίδι, όπου χειροκροτήθηκαν από χιλιάδες κόσμο. Ταυτόχρονα τα τραγούδια τους παίζονται από διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς και rock clubs, και το τραγούδι ‘Θέλω’ είναι εκείνο που ξεχωρίζει, το οποίο γυρίζουν και video clip.

Πριν το καλοκαίρι του 2006 ηχογραφούν το δεύτερο album με τίτλο ‘Η Νεράιδα της Απελπισίας’ (Live Records). Ξεκινούν το καλοκαίρι με μια σημαντική συναυλία στο Θέατρο Πέτρας (Πετρούπολη) και αμέσως κάνουν video clip το ομώνυμο τραγούδι του καινούριου δίσκου. Το χειμώνα επισκέπτονται για πρώτη φορά την Θεσσαλονίκη παίζοντας στο Club Υδρόγειος και επιστρέφουν στην Αθήνα για την παρουσίαση του δίσκου στο Club Underworld των Εξαρχείων. Κατόπιν ακολουθούν πολλές συναυλίες  σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Λάρισα, Βόλος, Πάτρα, Πρέβεζα, Αλεξανδρούπολη, Καλαμπάκα, Χαλκίδα κ.α.) και πολλά live στην Αθήνα.

Σταθμός αποτελεί η μεγάλη συναυλία για την Πάρνηθα (13.07.2007) στην Πλατεία Συντάγματος όπου έπαιξαν με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες (Λ. Μαχαιρίτσας, Θ. Μικρούτσικος, Φ. Δεληβοριάς, Χ. Θηβαίος, Σ. Μάλαμας, Μ. Μητσιάς, Μ. Πασχαλίδης, Ο. Περίδης, Σπυριδούλα, Δ. Τσακνής, Ε. Τσαλιγοπούλου, Μ. Φάμελλος κ.α.) παρουσιάζοντας το τραγούδι ‘Ό, τι καίγεται’ το οποίο παρουσιάστηκε από όλα σχεδόν τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για το επόμενο album.

Τον Δεκέμβρη του 2007 κυκλοφορούν το τρίτο κατά σειρά album με τίτλο ‘Μια Ζωή Σε Μια Στιγμή’ το οποίο και αποφασίζουν να το διανέμουν δωρεάν στις συναυλίες. Το καινούριο album περιέχει δύο πάρα πολύ σημαντικές συνεργασίες: με τον Μάνο Ξυδούς (Πυξ Λαξ) σε ντουέτο στο τραγούδι ‘Μέσα στη νύχτα μου’ και με την Τάνια Κικίδη (Β. Παπακωνσταντίνου) σε ντουέτο στο τραγούδι ‘Δάκρυα στο χώμα’. Η παρουσίαση γίνεται στο club Κύτταρο. 

Το 2008, το τραγούδι ‘Δάκρυα στο χώμα’ γνωρίζει επιτυχία και γίνεται αγαπημένο πολλών ραδιοφωνικών σταθμών και clubs της Ελλάδας και την Κύπρου. Επίσης περιλαμβάνεται στην συλλογή του ραδιοφωνικού σταθμού Atlantis 105.2FM. Επιτυχία γνωρίζουν και τα τραγούδια ‘Οι ποιήτριες της γης’, ‘Μέσα στη νύχτα μου’ και ‘Ότι καίγεται’. Άμεσα πραγματοποιούν πάρα πολλές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και συμμετέχουν σε συναυλίες οικολογικού, πολιτιστικού και φιλανθρωπικού χαρακτήρα (Τεχνόπολις Youth Festival, Dramaica Festival, Rocking Under the Rocks, Musicwave festival, Citizens for Africa, κ.α.). 

Το 2009 τους βρίσκει εξίσου ενεργούς με συναυλίες, αλλά και παρουσίαση της δισκογραφίας τους στο τηλεοπτικό κανάλι MAD. Μετά τις συναυλίες του καλοκαιριού υπογράφουν με την Friends Music Factory και κυκλοφορούν τον Ιανουάριο του 2010 το τέταρτο CD τους με τίτλο ‘Οι μικροί μας ήρωες’, από το οποίο ξεχωρίζουν το "Γλυκά, Ψυχρά κι Ωραία", το ομώνυμο (σε στίχους Friends και μουσική Γ. Αλκαίου) και το "Όλα φεύγουν", το οποίο γυρίζουν video clip.

Το Νοέμβρη του 2010 κυκλοφορούν το τραγούδι "Εδώ Πολυτεχνείο", σε δωρεάν διάθεση, από τον ιστοχώρο τους. Το τραγούδι, αναφερόμενο στην επέτειο του Πολυτεχνείο, αλλά και στην παρούσα κοινωνική κατάσταση της χώρας, αναγνωρίζεται άμεσα από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά blogs.

Τον Νοέμβρη του 2011 κυκλοφορούν το "Άρωμα Φυγής".

Πηγή: http://gimnakalwdia.blogspot.gr/

Greek Rock Vol 1

Μια συλλογή απο αγαπημένα ελληνικά Rock κομμάτια. Αν σας αρέσουν θα υπάρξει και συνέχεια!

Τα κομμάτια με την σειρά που ακούγονται είναι:
1. Όσα μπορείς - 1550
2. Είναι κάτι παιδιά - Versus
3. Η ροκιά θέλει μαγκιά - Αντώνης Τουρκογιώργης
4. Στη Σαμαρκάνδη - Ακέστορες
5. Χρόνια φορτώνω - Βασίλης Παπακωνσταντίνου
6. Σύνορα παντού - Εξόριστοι
7. Είμαι καλά - Tsopana Rave
8. Η άνοιξη κουράστηκε - Έμμονο Γκρίζο
9. Μια ζωή περιοδικό - Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος
10. Θέλω - Γυμνά Καλώδια
11. Κυρ-Παντελής - Magic De Spell
12. Άσυλο ονείρων - Panx Romana
13. Η συνωμοσία των μετρίων - Thirty Dirty
14. Μικρές αλήθειες - Διάφανα Κρίνα
15. Υπάρχω - Δημήτρης Πουλικάκος

Μωρά στη Φωτιά - Βιογραφικό

Το 1985 τρεις φίλοι από τη Βέροια σχηματίζουν τους "Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας". Είναι οι Στέλιος Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ στο τραγούδι και το μπάσο, Γιώργος Παπαϊωάννου στα τύμπανα και ο "Μπάννυ" Δημήτρης Βασιλειάδης στην κιθάρα. Ένα χρόνο αργότερα ο Μπάννυ φεύγει φαντάρος και αντικαθίσταται από τον Παύλο Παυλίδη, που έφυγε απο το συγκρότημα το 1989 και το 1994 έκανε τα Ξύλινα Σπαθιά, στο ντεμπούτο άλμπουμ των οποίων εμφανίζονται 4 τραγούδια του Σ. Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ - Μωρά στη Φωτιά, ακυκλοφόρητα ακόμα τότε, χωρίς την άδειά του.
Στις αρχές του 1986 αφήνουν τη Βέροια για τη Θεσσαλονίκη. Με καινούργιο όνομα η "Λεγεώνα των Ξένων" παίζουν το ίδιο καλοκαίρι σε διάφορες πόλεις κυρίως της Βόρειας Ελλάδας.

Μετά από μια ιδέα του Γιώργου Παπαϊωάννου αλλάζουν οριστικά το όνομά τους σε "Μωρά στη Φωτιά", από το τραγούδι του Βrian Eno, "My baby is on fire". Mε το όνομα "Μωρά στη Φωτιά" ηχογραφούν τον Οκτώβριο του 1987 το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους που περιλαμβάνει 8 τραγούδια σε στίχους και μουσική του Στέλιου Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ ("Κάτω στην πόλη", "Σκυλίσια μέρα", "Αδέρφια στην Κόλαση", "Ηρωϊνη", "Παυσίπονο", "Μανιφέστο", "Υποσχέσεις", "Το Παιχνίδι") και μια διασκευή του Βrian Eno, το "Third Uncle" σε στίχους του Στέλιου Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ. Από την άνοιξη του 1988 τα ''Μωρά στη Φωτιά" παρουσιάζουν στις συναυλίες τους καινούργια τραγούδια όπως "Αδρεναλίνη", "Σαλονίκη (Μόνος σου ξανά)", "Βαβυλωνία", "Γυναίκα", "Άνθρωπος Ελέφαντας", ''Φωλιά του Κούκου", "Θεατρίνοι" κ.ά (στίχοι/ μουσική: Στέλιος Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ) .

Την Άνοιξη του 1989 στα "Μωρά στη Φωτιά" απομένουν τα δύο βασικά μέλη Στέλιος Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ και Γιώργος Παπαϊωάννου πλαισιωμένοι από καινούργιους μουσικούς.

Για διάφορους λόγους η συνεργασία του γκρουπ με κάποια δισκογραφική εταιρεία εκείνη την περίοδο είναι "αδύνατη". Εν τω μεταξύ τέσσερα από τα ακυκλοφόρητα τραγούδια των "Μωρά στη Φωτιά" ("Αδρεναλίνη", "Γυναίκα" (Καβαλάρης του Τρόμου), "Σαλονίκη" (Ερώτηση Κλειδί - Ξεσσαλονίκη) εμφανίζονται στο ντεμπούτο άλμπουμ ενός άλλου συγκροτήματος: Ξύλινα Σπαθιά, (Αno-Kato Records) κυρίως όσον αφορά το μουσικό μέρος των τραγουδιών, χωρίς την άδεια του Σ. Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ και χωρίς την αναγραφή του ονόματός του στη σύνθεση.

Ήδη από το 1991 η ανταπόκριση του κόσμου στην πρώτη δισκογραφική προσπάθεια του συγκροτήματος ''Μωρά στη Φωτιά" είναι εμφανής και κορυφώνεται στη συναυλία που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του ΄95 στο Ανοιχτό Θέατρο του Δήμου Συκεών, το οποίο κατακλύζεται από κόσμο.

Παρόλα αυτά θα χρειαστεί να περάσουν άλλα τέσσερα χρόνια ώσπου ο δεύτερος δίσκος '"Θεατρίνοι" να γίνει πραγματικότητα με την ετικέτα της Lazy Dog (Oκτώβριος 1999). Η νέα σύνθεση της μπάντας είναι: Στέλιος Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ (φωνή + μπάσο + σύνθεση + στίχοι), Θ. Ζαχαρόπουλος (τύμπανα), Θ. Νάτσικας (κιθάρα), Αχιλλέας Τσιτούρας (πλήκτρα). Σ΄ αυτό το δίσκο περιλαμβάνονται και τρεις ξεχωριστές μελοποιήσεις στα ποιήματα ''Ο Χαμαιλέων" (του Οδυσσέα Ελύτη), "Θεατρίνοι" (του Γιώργου Σεφέρη) και "Εμβατήριο Πένθιμο και Κατακόρυφο" (του Κώστα Καρυωτάκη).

Η υποδοχή που επιφυλάσσει το κοινό του συγκροτήματος στις συναυλίες που δίνουν αυτήν την περίοδο, όπως αυτή το Φεβρουάριο του 2000 στο Αν Club είναι περισσότερο από ενθουσιώδης, ενώ το συγκρότημα δίνει εκρηκτικές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Τον Ιούνιο του 2004 ο Σ. Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ δημιουργεί το label ''Baby records" και το Φεβρουάριο του 2005 κυκλοφορεί το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο "ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ", όπου γίνεται δυνατή και η ηχογράφηση του τραγουδιού "Αδρεναλίνη" μετά από 17 χρόνια, εφόσον έχει λυθεί οριστικά το πρόβλημα πνευματικής ιδιοκτησίας για τα 4 τραγούδια του συνθέτη - στιχουργού και τραγουδιστή του συγκροτήματος Σ. Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ. Με πλούσιες ενορχηστρώσεις (βιολί, κοντραμπάσο, κρουστά, ακορντεόν, scratches) αλλά με δυνατό μελωδικό ήχο, τραγούδια όπως "Γκρίζο background", "Στο Δρόμο", ''Είδωλα", "Ταξίδι", "Χάρτινα Λουλούδια" κ.α. δημιουργούν ένα μαγευτικό κόσμο.

Το 2008 κυκλοφορεί η από την Baby Records h ζωντανή ηχογράφηση και βιντεοσκόπηση της επετειακής, για τα 20 χρόνια του συγκροτήματος, εμφάνισης στο Κύτταρο και τον Φεβρουάριο του 2011 κυκλοφορεί πάντα από την ίδια εταιρεία το 4ο και πολυαναμενόμενο studio album του συγκροτήματος με τίτλο "Cougar Baby Smoking Rabit".

Η σύνθεση των Μωρών στη Φωτιά είναι:

• Στέλιος "Σαλβαδόρ" Παπαϊωάννου: Μπάσσο, φωνή 
• Γιάννης Σαββίδης: Κιθάρα 
• Χρήστος Κοσμάς: Κιθάρα 
• Φώτης Τσακυρίδης: Τύμπανα 
• Βασίλης Ναλμπάντης: Τρομπέτα, πλήκτρα

Πηγή: http://www.morastifotia.gr/